ชีวิตต่อจากนี้ไป โตก็กลายเป็นคนที่ต้องสูญเสียแขนทั้ง 2 ข้าง ซึ่งเป็นอวัยวะสำคัญต่อการดำรงชีวิตประจำวัน ยังไม่ต้องพูดไปถึงการดิ้นรนต่อสู้ ทำมาหากินเพื่อการมีชีวิตอยู่รอดเลย

ตลาดเจ็ดเสมียนเมื่อ ๕๐ ปีที่ผ่านมา ห้องแถวห้องแรกด้านซ้ายมือนั้นคือ บ้านกำนันโกวิท วงศ์ยะรา ก่อนที่ท่านจะย้ายไปอยู่ตลาดนอก.

      สวัสดีครับท่านสมาชิก ท่านผู้เข้ามาอ่านเป็นประจำ และท่านผู้ที่บังเอิญผ่านเข้ามา

 ในวัยเด็ก ประเสริฐ มุนินทร์สาคร  มีชื่อเล่นว่า โต (บางคนเรียก ตาโต,หัวโต)  เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 2 พฤศจิกายน 2487 ตรงกับวันแรม 2 ค่ำ เดือน 11 ปีวอก ณ บ้านหน้าโรงเจ  ตลาดโพธาราม อ.โพธาราม จ.ราชบุรี โต เป็นลูกคนที่ 2 ของอาปั้กจุ่น - อาเมเจายิน แซ่ลี้ (อาปั้กจุ่นมีอาชีพเป็นช่างตัดเสื้อสูท) มีพี่น้องรวม 5 คน ดังนี้

   ภาพของคนในตลาดเจ็ดเสมียนเมื่อกว่า ๔๐ ปีมาแล้ว ภาพนี้เป็นภาพที่คนเก่าๆของตลาดเจ็ดเสมียนมารวมตัวกัน มารับประทานอาหารร่วมกันในงานเลี้ยงงานหนึ่ง ที่หน้าห้องแถวตลาดเจ็ดเสมียน

ภาพหนูน้อยทั้งสองนี้ ถ่ายมาเกือบ ๖๐ ปีแล้ว

     มีท่านสมาชิกหลายท่านโดยเฉพาะคุณ กนก คุ้มประวัติ และคุณ sevenclerk  (เสมียนเจ็ดตน)  ได้แนะนำให้เอารูปเก่าๆ ของเด็กๆเจ็ดเสมียนมาลง  แล้วก็นำรูปใหม่ๆในตอนที่เขาเหล่านั้นเติบโต หรือมีอายุมากแล้ว

     วันนี้ แม่ดาจะพาย่าไปวัด เป็นหน้าที่ของผมที่จะต้องไปด้วย ผมได้ยินแม่ดาคุยกับย่าว่าวันนี้เป็นวันแม่ ที่วัดมีการทำบุญตอนเช้า ตอนเย็นจะมีพิธีอะไรสักอย่างนี่แหละ เห็นย่าตื่นเต้นเตรียมหาเสื้อสีฟ้ามาใส่ตั้งแต่เช้า ผมไม่รู้ว่าทำไมใครต่อใครต้องใส่เสื้อสีฟ้า เดินออกมาจากบ้านสังเกตเห็นว่าทุกบ้านจะสวมเสื้อสีฟ้า พื้นบ้าง  ลายดอกบ้าง บางคนกางเกงหรือกระโปรงยังเป็นสีฟ้าอีก  ผมเดินตามแม่ดาและย่ามาถึงวัด ทีนี้แหละทั้งวัดมีแต่สีฟ้าเต็มไปหมด

   ผมชื่อแป้งขาว อายุ 2 ปี แม่บอกว่าเจ้าของบ้านเก็บแม่มาจากข้างถนนตั้งแต่เล็ก ที่ไหนแม่ไม่รู้ รู้แต่ว่าแม่นอนมาในรถนานมากกว่าจะมาถึง แม่อยู่บ้านนี้มา 3 ปีแล้ว

  ต่าย หมาที่อยู่ที่นี่ก่อนที่เราจะเข้ามาอยู่   วันหนึ่งก็หายไปจากบ้าน

            หมาพันธ์พื้นเมืองพิ้นบ้านนี้ มีจุดดีและก็จุดเสียอยู่ในตัวของมันเอง แทบจะเหมือนกันทุกๆตัวจุดดีของมันคือ มันเป็นหมาพื้นบ้านที่มีความอดทนต่อสภาพความเป็นอยู่ กินง่ายนอนง่าย ไม่ต้องทำมุ้งลวดกันยุงให้นอนเหมือนหมาฝรั่ง

   มาดูที่กันในครั้งแรกก็ได้รับการต้อนรับจาก นายโต กับนังต่ายเป็นอย่างดีทั้งๆที่ยังไม่รู้จักกันเลย 

      บ้านที่ปลูกใหม่นี้อยู่นอกๆที่ชุมชนออกไป  มีลักษณะโดยรอบๆเป็นทุ่งนา ในตัวที่ดินของเรานั้นมีลักษณะเป็นไร่ ซึ่งเจ้าของเดิมเขาปลูกต้นไม้ผลไว้หลายอย่าง เช่นกระท้อน ฝรั่ง มะพร้าวน้ำหอม น้อยหน่า ขนุน และอื่นๆอีกหลายอย่าง (เมื่อเรามาอยู่แล้วจึงได้ซื้อต้นไม้มาอีกหลายอย่างเพิ่มเติม)

  ผู้เขียนเมื่ออยู่ที่บ้านปากเกร็ด

    ได้อ่านบทความของคุณ อ.ปลาทอง ในเรื่องเกี่ยวกับหมา แล้วมีความรู้สึกว่าคุณ อ.ปลาทอง และบรรดาเพื่อนๆก๊วนเดียวกับเขา จะเป็นพวกรักหมากันเป็นชีวิตจิตใจเสียจริงๆ ผมมาคิดดูแล้วคนกับหมานี่เป็นของคู่กันแท้ๆเชียว บางคนเลี้ยงด้วยความรัก บางคนเลี้ยงด้วยความจำเป็น