โรงงานไช้โป้วแม่ทองสุข ๑

ข่าวสาร-ประชาสัมพันธ์

 alt

 คุณยายสุวรรณ ทาพล ผู้ให้กำเนิดโรงงานแม่ทองสุข

เปิดประวัติโรงงานผลิตหัวไช้โป้ว แม่ทองสุข

   ย้อนหลังไปเมื่อประมาณ ๖๐ ปีมาแล้ว คุณสุวรรณ ทาพล ซึ่งถือว่าเป็นผู้ให้กำเนิดโรงงานไชโป้ว “แม่ทองสุข” ขึ้นมา คุณยายเป็นคนที่ขยันมากและชอบค้าขาย

 

  ท่านจะทำหอยดอง แจ่วดอง และอาหารดองอีกหลายอย่าง รวมถึงไชโป้วดองด้วย แล้วท่านก็จะพายไปเรือไปขายในตลาดอำเภอเมืองราชบุรี อำเภอบ้านโป่งและอีกหลายๆ ที่

ท่านค้าขายอย่างนี้อยู่หลายปีจนลูกสาวคนโต คือคุณทองสุข พวงรอดเติบโตขึ้นมา ท่านจึงเป็นผู้ทำของเตรียมให้ แล้วให้คุณทองสุขผู้เป็นลูกสาวนำไปขาย ทำอย่างนี้อยู่หลายปี จนกระทั้งมีเงินพอที่จะขยายกิจการได้

    ดังนั้นคุณยายสุวรรณ ท่านจึงขยายกิจการขึ้นโดยเล็งเห็นแล้วว่า ไช้โป๊วนี่แหละจะเป็นสินค้าที่ทำให้ครอบครัวมีฐานะดีขึ้น ในตอนแรกท่านจึงตัดสินใจทำไช้โป๊วดองขายเพียงอย่างเดียวก่อน ท่านทำไชโป้วเรื่อยมาจนกระทั่งเสียชีวิตในวัย ๗๐ ปี เมื่อ ปี พ.ศ. ๒๕๓๔

 

 alt

  คุณทองสุข พวงรอด (กลาง) ไม่ว่าจะเป็นงานใหญ่งานเล็ก ก็ชอบที่จะทำด้วยตนเองเสมอ

  เมื่อคุณสุวรรณผู้ซึ่งเป็นแม่ได้เสียชีวิตไปแล้ว คุณทองสุข พวงรอด ซึ่งเป็นบุตรคนโตของท่านก็ดำเนินกิจการ    โรงงานไชโป้วต่อมา คุณทองสุขได้รับการถ่ายทอดภูมิปัญญา เคล็ดลับและสูตรต่างๆ มาจากแม่ เนื่องจากอยู่ใกล้ชิดกันตลอดเวลา

   เมื่อเปิดโรงงานขยายกิจการใหม่ๆนั้น คุณทองสุขต้องลำบากมาก เพราะว่าต้องทำกิจการเหล่านี้ด้วยตัวคนเดียว ซึ่งนอกจากจะดูแลควบคุมการผลิตด้วยตัวเองแล้ว คุณทองสุขยังต้องดูแลด้านการขายด้วย เนื่องจากบุตรของคุณทองสุข ซึ่งมีหลายคนยังเล็กอยู่

   บางครั้งหลังจากดูแลกิจการทุกด้านในโรงงานแล้ว หลังโรงงานปิดในตอนเย็น ท่านก็จะต้องขับรถไป จ.กาญจนบุรี ซึ่งระยะทางห่างจากตลาดเจ็ดเสมียนเป็นอันมาก เข้าไปในไร่ที่ปลูกผักที่อยู่ในป่าเพียงลำพัง คุณทองสุขเป็นคนที่มีความอุตสาหะ มานะ พยายามและอดทนเป็นที่สุด

   นอกจากจะต้องดูแลกิจการ และต้องเลี้ยงดูบุตรเพียงลำพัง แต่ท่านก็ทำหน้าที่ทั้ง ๒ อย่างได้เป็นอย่างดี

   นอกจากนั้นคุณทองสุขยังเป็นผู้มีวิสัยทัศน์มองการไกล โดยเป็นผู้คิดริเริ่มนำเอาไชโป้วดองเค็ม มาทำเป็นไชโป้วดองหวาน ซึ่งได้มีผู้ทำตามและได้รับความนิยมเป็นอย่างมากจนกระทั่งถึงปัจจุบันนี้

  แม้ว่าในปัจจุบันคุณทองสุข พวงรอด จะมีอายุถึง ๗๒ ปีแล้ว แต่ท่านก็ยังแข็งแรงและยังบริหารกิจการ”โรงงานแม่ทองสุข “ อยู่ เหมือนเดิม และกำลังเริ่มส่งผ่านองค์ความรู้ต่างๆ ให้แก่บุตรเพื่อสืบทอดกิจการต่อไป

alt

  ในวันศุกร์ - อาทิตย์ ในตอนเย็นและค่ำที่ตลาดเจ็ดเสมียน จะมีการแสดงต่างๆที่ลานโพธิ์ริมแม่น้ำแม่กลอง ส่วนที่ลานหน้าตลาดนั้นมีการออกร้านขายอาหารการกิน ไชโป้วแม่ทองสุขก็มาขายข้าวต้มโบราณบริการลูกค้าเป็นประจำด้วย มีกับข้าวต้มที่ผลิตจากหัวไช้โป้วแม่ทองสุข รับรองความอร่อยและราคาไม่แพง.

  ในปัจจุบันนี้  ”โรงงานไช้โป๊ว แม่ทองสุข “ กำลังเดินทางมาถึงผู้บริหารรุ่นที่ ๓ แล้ว  ถึงแม้ว่าในปัจจุบันนี้คุณทองสุข จะเป็นผู้บริหารกิจการ “โรงงานไชโป้วแม่ทองสุข “ เหมือนกาลก่อนที่ผ่านมาเพียงคนเดียว แต่เนื่องจากอายุที่มากแล้วจึงเหน็ดเหนื่อยและไม่คล่องแคล่วเหมือนเมื่อก่อน 

   จึงคิดว่าเมื่อลูกๆได้เติบโตและร่ำเรียนกันสำเร็จมาแล้ว จึงถึงเวลาที่จะค่อยๆวางมือให้ลูกๆ เข้ามาบริหารงานนี้เพื่อเป็นการแบ่งเบาภาระอันหนักไปบ้าง ดังนั้นคุณทองสุขจึงได้แบ่งงานให้ลูกๆ เข้ามาช่วยบริหารกิจการในด้านต่างๆ ดังนี้

    - คุณสมบัติ พวงรอด เป็นผู้จัดการโรงงาน รับผิดชอบด้านการผลิตสินค้าเกรดธรรมดา และดูแลทั่วไปในโรงงาน
    - คุณขวัญจิต พวงรอด เป็นผู้จัดการทั่วไป รับผิดชอบด้านการผลิตเกรดอย่างดี และด้านบัญชีและการเงิน
    - คุณพรภัทร พวงรอด เป็นผู้จัดการฝ่ายการตลาด รับผิดชอบด้านการตลาดใหม่ และสารสนเทศ 

alt 

  เมื่อแบ่งเบาภาระกิจการต่างๆในโรงงานแล้ว คุณทองสุข จึงมีเวลาไปเที่ยวพักผ่อนในที่ต่างๆบ้าง แม้กระนั้นก็ยังเป็นห่วงโรงงานเสมอ ภาพนี้กับบุตรสาวคนหนึ่ง

    โรงงานไชโป้ว แม่ทองสุข ตั้งอยู่หลังตลาดตำบลเจ็ดเสมียน ซึ่งที่เจ็ดเสมียนนี้เป็นแหล่งผลิตผักกาด ที่สำคัญที่สุดในจังหวัดราชบุรี และเป็นโรงงานที่เป็นผู้ผลิตไชโป้วเค็ม ไชโป้วหวาน ไชโป้วยำสามรส ขิงดอง และผักกาดดอง

    โรงงานแม่ทองสุขได้ก่อตั้งมาตั้งแต่ปี พ.ศ.๒๕๐๕ และเจริญเติบโตก้าวหน้ามาจนถึงทุกวันนี้ โรงงานมีกำลังการผลิตไชโป้ว 3,000 ตัน/ปี และ ยังจะสามารถเพิ่มกำลังการผลิตได้อีกมากในอนาคตข้างหน้า... (ยังไม่จบ)

   ในตอนหน้าเรามาดูกันว่าสินค้าของ แม่ทองสุข มีอะไรบ้างมากน้อยแค่ไหน มีการผลิตอย่างไร มีประกาศนียบัตรนอกจาก "เชลชวนชิม" ของแท้แล้ว ยังมีอะไรที่น่าสนใจติดตามอีกโปรดติดตามครับ...!

 

คุยกับลูกๆของแม่ทองสุข อย่างสั้นๆ

alt

 คุณแมว บุตรสาวคนโตของแม่ทองสุข รับราชการอยู่ต่างจังหวัด แต่จะกลับมาเจ็ดเสมียนเพื่อเยี่ยมแม่และญาติบ่อยๆเมื่อมีโอกาส.

   นายแก้ว ..  สวัสดีครับ ผมเป็นเด็กที่เกิดที่ตลาดเจ็ดเสมียน ได้เห็นโรงงานหรือไช้โป๊วแม่ทองสุขมานานแล้ว ในตอนนั้นเป็นเด็กอยู่จึงไม่รู้เรื่องอะไร ในปัจจุบันนี้ถ้ามีคนถามผมว่า แม่ทองสุขคือใคร เดิมเป็นคนที่ไหน หรือว่าสินค้าที่เขาผลิตขึ้นมานั้นมีอะไรบ้าง ผมตอบไม่ถูกครับ และคิดว่าคงมีอีกหลายๆคนที่ไม่รู้ จึงอยากให้คุณเล่าให้ฟังสักหน่อย เอาคร่าวๆก็แล้วกันครับ..

 Pptara Ph   (ลูกสาวคุณทองสุขคนหนึ่ง )..ขอบคุณค่ะคุณลุงแก้ว...กล่าวได้ว่าตั้งแต่รุ่นแม่ใหญ่ หรือคุณยายวรรณ แม่ของคุณแม่ทองสุข ทำการผลิตและค้าขายหัวไชโป้วมานานมากๆแล้ว...ต่อมาคุณยายวรรณได้เสียชีวิตไป คุณแม่ทองสุขก็เลยรับภาระกิจการของคุณยายต่อมา

   คุณแม่ทองสุขเป็นคนขยันและประหยัด ในการทำหัวไช้โป้วเมื่อสมัยก่อนนั้น แม่ทองสุขจะทำการเองตั้งแต่ปลูก (หัวผักกาด) ด้วย จำได้ว่ายังเคยไปช่วย (หรือจะว่าไป ป่วน จะเหมาะกว่า) เก็บหัวไชเท้าในป่าเมืองกาญฯ นอกจากทำเองแล้วแม่ทองสุขยังขายเองอีกด้วย นอกจากจะขายกันอยู่ใกล้ๆในตำบลใกล้เคียงแล้ว ก็ยังเคยไปหาบเร่ไช้โป้วขายในกทม.ด้วย ก็ทำมาหมดแล้วค่ะ..

   แม่ทองสุขขายแบบพออยู่กันได้ (หมายความว่าพอมีให้ลูกๆได้กิน) ไม่ได้เอากำรี้กำไรอะไรมากมาย มึกำไรเหลือบ้างก็ทำบุญค่ะ..  อย่างร้านข้าวต้มไชโป้ว คุณแม่ทองสุขก็ให้ไชโป้วฟรีๆ ให้พี่สาวคือ คุณวรรณา พวงรอด  มาทำออกร้านในตลาด ๑๑๙ ปีเจ็ดเสมียน เพื่อร่วมกิจกรรมของตำบล ขายข้าวต้มเพียงถ้วยละ 2 บาท กับข้าวจานละ 10 บาทเท่านั้นค่ะ (ถูกด้วยอร่อยด้วยนะจะบอกให้ อย่าลืมไปอุดหนุนกันให้ได้)

   คุณแม่ทองสุขสอนลูกๆเสมอให้เรากินอยู่ ใช้สอยอย่างประหยัด (แต่อดไม่ค่อยได้..ก็เป็นอย่างงี้ตั้งแต่เกิดเลย) และทำเป็นต้นแบบให้เราเห็นเสมอๆ ท่านชอบอยู่ง่ายๆ ไม่นิยมคุยฟุ้งเฟ้อค่ะ และท่านไม่ค่อยซื้อหาอะไรเพื่อความสุขของตัวเองนัก ปีไหนมีเหลือมากก็ทำบุญมาก แค่นั้นท่านก็มีความสุขแล้ว..

  นายแก้ว .....  คุณแมว (ลูกสาวอีกคนหนึ่ง) ส่งข้อมูลมาให้บ้างแล้วครับ กำลังเรียบเรียงใหม่อยู่ ของเดิมยาวเกินไป รวมทั้งมีภาษาต่างประเทศด้วย ภาพของคุณแม่ทองสุขไม่ชัดเล็กไป ผมจะเอารูปที่คุณแม่ขายข้าวต้มในตลาดมาลงแทนครับ รูปแบบจะออกมาอย่างไรก็คอยดูก็แล้วกัน ผมก็เกิดที่เจ็ดเสมียน บ้านเดิมผมเป็นห้องแถวในตลาดติดกับร้านตัดผม ตาชุ่มยายมั่น(ปัจจุบันเป็นร้านเสริมสวย) 

   Maneekant Wichaiwong  (ลูกสาวคนหนึ่งของแม่ทองสุข) ...ว่าแล้วแมวก็ขอเล่าต่อจากน้องคนสุดท้องสักหน่อย..นะคะ.

   ความเป็นมาจริงๆแล้วตั้งแต่จำความได้ ตระกูลทางแม่อยู่ฝั่งตรงข้ามวัดใหม่ชำนาญค่ะ ได้ข้ามมาเช่าที่ของ น้าเรียม (หมู่ ๓) ซึ่งอยู่ข้างโรงน้ำปลาริมน้ำแม่กลอง (ไทยเอ็งฮวด ) เพื่อทำไชโป๊วอย่างจริงจัง

   ที่ตรงนั้นน้าเรียมยังแบ่งที่ดินให้ญาติๆซึ่งก็คือ ครอบครัวของคุณครูจง (อดีตครูใหญ่โรงเรียนวัดเจ็ดเสมียน) กับป้าหนู อยู่อาศัยก่อนที่จะขยับขยายไป อยู่แถวศาลเจ้าริมน้ำแม่กลองซึ่งอยู่ด้านหลังตลาดเจ็ดเสมียน

   ตอนหลังน้าเรียมจึงได้ขายที่ดินที่ยายกับแม่ที่ได้มาเช่าทำไชโป๊ว ให้เป็นกรรมสิทธ์ของยายกับแม่เลย โรงงานแม่ทองสุขจึงได้อยู่ที่ตรงนั้นเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน ครอบครัวของยายกับแม่ผูกพันธ์รักใคร่ กันกับครอบครัวน้าเรียมเหมือนญาติสนิท ตั้งแต่นั้นจนถึงปัจจุบันนี้ ไม่ทราบว่าคุณแก้วรู้จักมั๊ยคะ

   สามีของน้าเรียมรับราชการตำรวจแถวภาคอีสาน หลังเกษียณจึงได้กลับมาอยู่เจ็ดเสมียน บ้านแกอยู่หลังบ้านป้าตังกวย รู้สึกว่าจะเป็นญาติกับป้าตังกวยด้วยนะคะ...

  นายแก้ว  ขอขอบคุณที่เล่าเรื่องให้ทราบนะครับ น้าเรียมผมนึกไม่ออก แต่สามีของเขาคือน้า ดม ผมเคยเห็นครับแต่ไม่เคยพูดคุยกัน เพราะว่าผมรุ่นเด็กกว่าเขามากครับ..   (โปรดรออ่านตอนต่อไป)

alt

นายแก้ว ผู้จัดทำ อาทิตย์ ๒๘ สิงหาคม ๒๕๕๔

 

จำนวนผู้เข้าชม: 3306
ความเห็น (0)Add Comment

เขียนแสดงความเห็น
อนุญาติให้เฉพาะสมาชิกเท่านั้นที่สามารถเขียนแสดงความเห็นได้ โปรด Login หรือ ลงทะเบียน

busy
 
คุณ ๆ ที่แวะเข้ามาชมเวบเจ็ดเสมียน มีอายุเท่าไรกันบ้างครับ
 
เวบเพื่อนบ้าน
เรารักสุพรรณฯ
จำนวนผู้เยี่ยมชม
 วันนี้47 
 เมื่อวานนี้142 
 สัปดาห์นี้960 
 เดือนนี้3464 
 ทั้งหมด651740 

(C) Fliesenstadt
ผู้ที่กำลังใช้งาน
เรามี 19 บุคคลทั่วไป ออนไลน์
เรื่องใหม่