เต่าเอ๋ยเต่าน้อย

บทความ-เรื่องสั้น

       

         เมื่อสองสามสัปดาห์ก่อนตอนประมาณ 3 ทุ่มเห็นจะได้ จู่ๆก็มีลมแรงและฝนตกลงมาอย่างหนัก เจ้าการ์ตูนและเจ้าขุนตาล หมาลูกผสมที่เลี้ยงไว้ซึ่งกลัวฝนตกฟ้าร้องเป็นที่สุด ทั้งสองตัวช่วยกันตะกายประตูหน้าบ้าน ให้ออกไปอยู่กับมันหน้าบ้าน

  ซึ่งมันจะเป็นเช่นนี้ทุกครั้งที่ฝนตกฟ้าร้องหรือมีพายุ ลมแรง  ครั้งนี้ก็เช่นกันเนื่องจากหน้าบ้านจะทำหลังคาต่อออกไปอีกพอสมควร ฝนจึงสาดมาไม่ถึง ขณะที่นั่งเป็นเพื่อนเจ้าหมาทั้งสองอยู่นั้น เจ้าการ์ตูนมันคงเห็นอะไรสักอย่าง เพราะมันเดินไปก้มๆเงยๆที่ขอบด้านล่างของประตูรั้วบ้าน เราก็เลยชะเง้อมองไปตรงนั้นบ้าง ในขณะที่ฝนยังตกอยู่อย่างหนัก

     จากแสงไฟที่รั้วมองเห็นเป็นลักษณะคล้ายๆก้อนหินสีดำติดอยู่ พอไปดูอีกที อ้าว !มันเต่านี่นา แล้วมันมาจากไหนกันนี่ เป็นเต่าตัวเล็กๆ ขนาดประมาณ 7 นิ้ว (ไปวัดกับชามข้าวในตอนหลัง จากการประมาณขนาดด้วยสายตา) 
      
ยังดีนะที่กระดองเต่ามันนูนเลยลอดเข้าประตูรั้วมาไม่ได้ ไม่เช่นนั้นมันต้องเสร็จเจ้าสองตัวนี่แน่ๆ เพราะมันจะไม่ยอมให้ตัวอะไร แปลกปลอมเข้ามาในบ้านเด็ดขาด ไม่ว่าจะเป็นหนู จิ้งเหลน ตุ๊กแกหรือแม้แต่งู มันเป็นต้องสำเร็จโทษเสียแหลกเหลว โดยเฉพาะเจ้าขุนตาลมันจะนอนถูไถกับซากผลงานของมันด้วยความสะใจอะไรทำนองนั้น (นี่คิดเอาเองนะ มันไม่ได้บอกเราหรอก) 

 

ผม การ์ตูน ครับ เต่ามันจะเข้ามาตรงที่ผมยืนนี้แหละครับ

        เจ้าสองตัวมันก็เอาเท้าหน้า (ตีน) เขี่ยกันใหญ่ มันคงคิดกันว่านี่มันตัวอะไรวะ เกิดมาไม่เคยเห็น ดูแล้วเราก็เกิดกลัวว่าถ้าเต่าหลุดเข้ามาในบ้านได้คงจะยุ่งแน่ เพราะอาจจะห้ามเจ้าสองตัวไม่ไหว

      อย่ากระนั้นเลยตอนนี้ขอเขี่ยเจ้าเต่า ให้ออกห่างจากประตูรั้วบ้านไว้ก่อน เพราะว่าตอนนี้ยังทำอะไรไม่ได้ฝนข้างนอกยังตกหนักอยู่ และก็คิดว่าเขาคงยังไม่ไปไหนเพราะคิดว่าเต่าจะคลานช้ามาก

       สักพักหนึ่งฝนก็หยุดตก ก่อนฝนจะหยุดก็ตั้งใจอย่างมากว่า จะต้องช่วยเต่าตัวนี้เพราะถ้ามาคลานอยู่บนถนนแบบนี้ อาจจะถูกรถทับตายได้ พอดีมันมีที่ดินว่างอยู่ตรงข้ามบ้านเรา

     ที่เขาซื้อไว้แล้วยังไม่มาปลูกบ้าน แต่เขาทำกำแพงไว้แล้วและมีต้นไม้ขึ้นร่มดี ก็คิดว่าจะหย่อนเต่าตัวนี้ข้ามกำแพงไปอยู่ในที่แปลงนั้นก่อน อย่างน้อยก็คงจะปลอดภัยกว่า

      พอฝนหยุดก็เปิดประตูรั้วบ้านออกมา พร้อมกับถังน้ำพลาสติกใบเล็กๆและไม้ยาวๆ 1 อัน กะจะมาเขี่ยเต่าใส่ถังเอาไปหย่อนข้ามกำแพงเหมือนที่คิดไว้ 

     ที่ต้องใช้อุปกรณ์เพราะจะให้ใช้มือจับคงไม่กล้าหรอก เมื่อหาอุปกรณ์ในเวลาไม่นานนักเสร็จแล้ว ก็รีบมาที่เจ้าเต่าตัวนั้นคลานอยู่ เมื่อมาถึงก็ไม่เห็นเต่าตัวนั้นอยู่ตรงนั้นเสียแล้ว เป็นเรื่องที่แปลกมากที่เต่าหายไปอย่างไร้ร่องรอย ทั้งๆที่หน้าบ้านก็เป็นถนนโล่งๆ สองข้างถนนก็เป็นรั้วบ้านคน

       ตอนนี้แต่ละบ้านเขาก็ปิดบ้านปิดไฟกันเงียบหมดแล้ว (เพราะว่าตั้ง 3 ทุ่มแล้วฝนก็ตกหนัก เพิ่งจะหยุด) มีแต่เราออกมาเดินท่อมๆหาเต่าอยู่คนเดียว ยังดีที่มีไฟทางสว่างก็เลยไม่ค่อยน่ากลัว เดินไปเลยบ้านตัวเองไปอีกห้าหกบ้านก็หาเต่าตัวนั้นไม่เจอ ก็เลยต้องกลับเข้าบ้าน เรื่องนี้ยังค้างคาใจอีกหลายวัน เหมือนกับว่าเขาต้องการความช่วยเหลือแต่เราก็ไม่ได้ช่วย ไม่รู้ตอนนี้จะเป็นอย่างไรบ้าง เจ้าเต่าน้อยเอ๋ย.......


เต่าเอ๋ยเจ้าเต่าน้อย
เจ้ามาคอยหาใครเจ้าเต่าเอ๋ย
หรือมองหาแม่เจ้าเศร้าจังเลย
เต่าน้อยเอ๋ยแม่อยู่ไหนไม่เห็นตัว

ฝนก็ตกฟ้าคะนองมองไม่เห็น
น้ำสุดเย็นทั้งหนาวสั่นมืดสลัว
แม่อยู่ไหนโอ้แม่จ๋าเต่าน้อยกลัว
แม่อย่ามัวชักช้ามาไวไว

ค่อยค่อยคลานลัดเลาะเกาะขอบรั้ว
ใจสั่นรัวไม่เคยห่างแม่ข้างไหน
หรือมีคนใจร้ายจับแม่ไป
โปรดเห็นใจสัตว์ผู้ยากอย่าทำลาย

เต่าขอร้องคืนแม่มาให้ลูกเถิด
บุญจะเกิดกับพวกท่านอีกมากหลาย
ช่วยชีวิตเต่าน้อยพ้นเดียวดาย
แม่ข้างกายเต่าน้อยสุขทุกวันเอย.

 

อ.ปลาทอง

2 ธันวาคม  2552

 

 

จำนวนผู้เข้าชม: 1792
ความเห็น (0)Add Comment

เขียนแสดงความเห็น
อนุญาติให้เฉพาะสมาชิกเท่านั้นที่สามารถเขียนแสดงความเห็นได้ โปรด Login หรือ ลงทะเบียน

busy
 
คุณ ๆ ที่แวะเข้ามาชมเวบเจ็ดเสมียน มีอายุเท่าไรกันบ้างครับ
 
เวบเพื่อนบ้าน
เรารักสุพรรณฯ
จำนวนผู้เยี่ยมชม
 วันนี้143 
 เมื่อวานนี้142 
 สัปดาห์นี้1056 
 เดือนนี้3560 
 ทั้งหมด651836 

(C) Fliesenstadt
ผู้ที่กำลังใช้งาน
เรามี 54 บุคคลทั่วไป ออนไลน์
เรื่องใหม่