น้องกุ้ง กับความภูมิใจ

บทความ-เรื่องสั้น

 

กุ้งกับแม่และพี่อารีย์ ที่บริเวณบ้านปลูกใหม่

     ความภูมิใจกับบ้านหลังแรกในชีวิต ด้วยน้ำพักน้ำแรงของตนเอง กับการทำงานมา 25 ปี แล้วในที่สุดเราก็มีบ้านเป็นของตนเองซะที

     แต่ก่อนเมื่อตอนที่กุ้งยังเป็นเด็กนั้น พ่อของกุ้งเป็นข้าราชการทหารก็อยู่กับบ้านพักสวัสดิการของทหาร พอกุ้งโตขึ้นมีงานทำก็มาอยู่บ้านพักสวัสดิการของบริษัท ไม่มีบ้านของตัวเองอยู่อย่างจริงจังเสียที

  เมื่อทำงานนานๆและพออายุมากเข้า ทางบริษัทเขาจะไล่เราออกเมื่อไรก็ไม่รู้ ถ้าเป็นอย่างนั้นไม่รู้ว่าจะไปซุกหัวนอนอยู่ที่ไหน ลูก ๆ ก็โตกันหมดแล้ว

กพี่ที่เจ็ดเสมียนมาเยี่ยม กำลังนั่งคุยกันในส่วนของที่รับแขก ในตัวบ้าน

     เมื่อคิดได้ดังนั้นเงินที่เก็บไว้ก็พอจะเริ่มมีบ้าง จึงหาที่หาทางปลูกบ้านเป็นของตนเองดีกว่า ในเวลาต่อมาความฝันก็เป็นความจริง บอกตามตรงดีใจสุด ๆ ในที่สุดเราก็ทำได้ ฝันมานานแล้วว่าอยากมีบ้าน มีบริเวณมากพอที่เราจะทำอะไรได้ แล้วในที่สุดความฝันก็เป็นจริง (กรุณากลับไปอ่านรายละเอียดเรื่องนี้ คลิ๊ก ทำบุญบ้าน )

   นึกถึงอดีตเมื่อตอนเป็นเด็ก จำได้ดีเสมอเวลาปิดเทอมแม่จะส่งให้ขึ้นรถไฟ มาลงที่สถานนีรถไฟบ้านเจ็ดเสมียน กุ้งกับพี่สาวจะถูกส่งมาอยู่ที่เจ็ดเสมียน กับป้าสละ

    เราจะวิ่งเล่นกันไปทั่ว มีเพื่อนเล่นที่เป็นเด็กตลาดเจ็ดเสมียนด้วยกันหลายคน แต่จำไม่ได้ว่ามีใครบ้าง ใครจำกุ้งได้ก็เข้ามาทักทายกันบ้างที่ CLOAKING

 

กุ้งยืนอยู่ข้างหน้าแม่และพี่ปราณี เมื่อไปในงานแต่งงานของลูกป้า ที่เจ็ดเสมียน ภาพนี้ถ่ายเมื่อ เดือนมีนาคม พ.ศ.๒๕๑๐

   รู้แต่ว่าตอนเด็ก ๆ สนุกมาก ๆที่เจ็ดเสมียนแห่งนี้ พวกเราเล่นปิดตาซ่อนแอบตอนกลางคืน แอบกันไปถึงในบริเวณวัดวัด เล่นตี่จับ ขี่ม้าส่งเมือง ที่ลานตลาดหน้าบ้าน

   บ้านที่กุ้งพอจะจำได้ ก็เห็นจะเป็นบ้านป้าม่อมร้านถ่ายรูปที่อยู่ติดกัน บ้านป้าแพที่ทำขนมหวาน และบ้านที่อยู่ริมน้ำ ที่กุ้งชอบแอบไปปีนเก็บลูกหว้ากินกันจนปากดำ

 

กุ้งก็ข้ามฟากไปเดินเล่นที่หาดทรายกับพวกพี่ๆที่เจ็ดเสมียนด้วย

  ในตอนสงกรานต์ก็จะสรงน้ำพระที่วัดเจ็ดเสมียน ลงเล่นน้ำที่ท่าวัด เวลาที่น้ำลงพวกเราก็จะเดินข้ามฟากไปอีกฝั่ง มันสนุกอย่างบอกไม่ถูกจริง ๆ

   ตอนนี้พยายามจะหารูปเก่า ๆ มาให้พี่แก้วลง แต่ตอนย้ายบ้านไม่รู้ว่าเอาไปเก็บเอาไว้ที่ไหน หาเจอเมื่อไหร่จะส่งไปให้ก็แล้วกันนะคะ สวัสดีค่ะ..

เขียนโดย ศุภรา โอภาภิรัตน์ ( กุ้ง )
กรกฎาคม 01, 2010

จำนวนผู้เข้าชม: 1625
ความเห็น (1)Add Comment
นายสมเกียรติ อารีย์
...
เขียนโดย นายสมเกียรติ อารีย์ , กันยายน 12, 2010
ดีใจด้วยครับกับน้องกุ้งยังจำน้องกุ้งได้ครับ แต่ถ้าเจอตอนนี้ไม่แน่ว่าจะจำได้เพราะเวลาก็นานมาก แล้วจำไม่ได้ว่าครั้งสุดท้ายที่พี่สาวกุ้ง(เจ้าแง)กับน้องกุ้งมาที่บ้านป้าหละครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ (หมายถึงตอนเด็กๆ)
report abuse
vote down
vote up
Votes: +0

เขียนแสดงความเห็น
อนุญาติให้เฉพาะสมาชิกเท่านั้นที่สามารถเขียนแสดงความเห็นได้ โปรด Login หรือ ลงทะเบียน

busy
 
คุณ ๆ ที่แวะเข้ามาชมเวบเจ็ดเสมียน มีอายุเท่าไรกันบ้างครับ
 
เวบเพื่อนบ้าน
เรารักสุพรรณฯ
จำนวนผู้เยี่ยมชม
 วันนี้48 
 เมื่อวานนี้142 
 สัปดาห์นี้961 
 เดือนนี้3465 
 ทั้งหมด651741 

(C) Fliesenstadt
ผู้ที่กำลังใช้งาน
เรามี 77 บุคคลทั่วไป ออนไลน์
เรื่องใหม่