เมื่อผมเป็นโรค "ไอ"

บทความ-เรื่องสั้น
alt
 
เมื่อก่อนหน้าที่ผมจะป่วยไม่กี่วัน    
 
 
 เรื่องราวตั้งแต่เมื่อวันพุธที่  ๒๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๖
 
    หลายวันมาแล้ว ไม่รู้อะไรเกิดขึ้นกับตัวผม ซึ่งผมไม่เคยเป็นมาก่อนเลย ย้อนไปเมื่อสัก ๓ อาทิตย์ที่ผ่านมา ผมเริ่มมีอาการคันคอ และไอเล็กน้อยเหมือนจะเป็นไอหวัดหรืออะไรทำนองนั้น คิดว่าคงไม่มีอะไรมากซื้อยาตามร้านขายยามากินประเดี๋ยวก็หาย
 

แต่เมื่อผมได้ซื้อยามากินแล้วหลายวันต่อมา อาการคันคอและไอก็ยังไม่หาย แต่ได้เป็นมากขึ้นอีก คนที่รู้จักกันได้แนะนำให้ผมไปหาหมอดีกว่า ที่จะมาซื้อยากินเอง ผมก็เลยไปหาหมอที่คลินิกแห่งหนึ่งที่ตลาดสามชุก หมอตรวจดูอาการแล้วก็ฉีดยาให้ ๑ เข็ม และให้ยามากินอีก หลายอย่าง

 
ในวันรุ่งขึ้นอาการค่อยดีขึ้น แต่พออีก ๒ วันต่อมาการไอเริ่มมากขึ้น ไอตลอดเวลา กลางคืนไอเสียจนไม่ได้หลับได้นอน ไอจนเพลีย เจ็บคอ เจ็บหน้าท้อง ปวดหัวที่ขมับ เพราะแรงดันของการไอมากๆนั่นเอง  
 
ตลอดเวลาที่ผมไอมากๆนี้ ผมไม่อยากทานอาหารเลย ทานข้าวต้มกับผักกาดดองกระป๋อง มีไข่ขยี้บ้าง ทั้ง ๓ มื้อ ร่างกายจึงซูบซีดลงไปอย่างรวดเร็ว ผมนึกในใจว่าผมเป็นอะไรกันแน่ แค่อาการไอทำไมมันรุนแรง และบอบช้ำขนาดนี้
 
ดังนั้น เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา ผมอดรนทนไม่ได้เพราะอาการไอเป็นมากขึ้นโดยไม่ทราบว่าเป็นอะไร จึงได้เกิดอาการไอถึงเพียงนี้ ซึ่งผมไม่เคยเป็นมาก่อนเลย ในเย็นวันนั้นจึงให้ลูกชายพาผมไปที่โรงพยาบาลเอกชน ที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัด
 
หมอสั่งให้เอ็กเรย์ปอด แล้วเอาฟีมล์มาดูหมอบอกว่าไม่เป็นอะไร ปอดก็ปกติดี แล้วเขาก็จัดยาให้หลายอย่าง มียาปฏิชีวนะฆ่าเชื้อ ยาแก้ไอละลายเสมหะ (เป็นเม็ด) และอีก ๒ – ๓ อย่าง บอกให้ผมไปทานดูถ้าไม่ดีขึ้นก็ให้มาหาใหม่ ซึ่งผมก็คิดในใจว่าหมอจ่ายยามาให้ขนาดนี้ ก็ต้องหายแน่นอน ผมจะไม่มาอีกแล้ว 
 
 ถึงแม้ว่าผมจะไปหาหมอมาแล้วเมื่อวันจันทร์ แต่พอตกกลางคืน มีอาการไอมากขึ้นอีก ไอไม่หยุด ไอจนเจ็บหน้าอก เจ็บไปหมดทั้งตัว นอนก็ไม่ได้นอนทั้งคืน พอง่วงจัดๆจะงีบไปบ้าง คอก็คันขึ้นมาอีก จึงต้องตื่นขึ้นมาไอ การไอแต่ละครั้งนั้นไอติดต่อกันยาวไม่มีหยุดเลย แรงอัดของการไอทำให้มันดันขึ้นหัว ลูกตาแทบหลุด ดูแล้วทุเรศสิ้นดี ร่างกายโทรมที่สุดไม่เคยเป็นมาก่อนเลย
 
ลูกสาวของผมโทรมาจากกรุงเทพฯ ถามว่าจะไปหาหมอที่กรุงเทพฯหรือเปล่า วันนี้จะได้มารับ ผมคิดดูแล้วก็เกรงใจลูกสาวมาก เพราะว่าเขาต้องทำงาน แล้วอาทิตย์นี้ทั้งอาทิตย์หลานของผมกำลังสอบปลายภาคอยู่ด้วย อีกอย่างหนึ่งเพิ่งจะกินยาหมอที่โรงพยาบาลในตัวจังหวัดได้แค่วันเดียวเท่านั้น ควรจะรอดูผลเสียก่อน ถ้าเปลี่ยนหมออีกก็ต้องเริ่มต้นใหม่เรื่อยๆไป
 
ดังนั้นผมจึงบอกเขาว่า กินยาหมอที่นี่ไปก่อน เพราะว่าเพิ่งกินยาไปวันเดียวเท่านั้น ระยะนี้มีอาการไอและแถมมีไข้เพิ่มขึ้นมาด้วย คงเนื่องจากการไอมากๆนั่นเอง ได้เพิ่มมากขึ้นในตอนกลางวันด้วยแล้ว มันไอมากมาย ไอไม่หยุดเลยจริงๆ พอตกกลางคืนวันอังคาร ผมไอทั้งคืน ทั้งอดนอนด้วย แทบสลบคาที่นอน
 
ผมคิดถึงชะตาชีวิตของตัวเอง ว่าทำไมเราจึงเป็นอย่างนี้ ทำไมต้องได้รับความทรมาน จากโรคไอในครั้งนี้มาก โรคไอไม่ใช่โรคที่รักษายากมากกนัก เพียงให้ยาที่ถูกต้องก็จะหายขาดได้ แต่ผมไปหาหมอมา ๒ ครั้งแล้ว แทนที่จะหายหรือเบาบางลงบ้าง กลับปะทุขึ้นมาใหญ่โต นี่ผมเป็นอะไรกันแน่หรือ มีใครเคยเป็นอย่างผมบ้าง
 
ผมมาคิดดูว่าถ้าเป็นอาการไอธรรมดาๆก็น่าจะรักษาหายไปนานแล้ว แต่นี่ยิ่งรักษาอาการไอยิ่งเป็นเพิ่มขึ้น คืนวันอังคารเป็นอีกคืนหนึ่งที่การไอ มาทรมานผมมาก ตอนกลางวันก็ไอมามากแล้ว ตอนกลางคืนยังจะต้องมาไออีก  ตัวทั้งตัวเจ็บระบมไปหมด
 
คนที่ไม่เคยเป็นหรือไม่เคยเป็นมากเท่าผมไม่รู้หรอกว่า มันทรมานแค่ไหน ไอแต่ละทีต้องเอามือกุมท้องกดไว้ เพราะมันเจ็บระบมไปหมด หน้าตาแดงก่ำเนื่องจากเวลาไอต้องเบ่งลมออกมา คืนวันอังคารก็ไม่ได้นอนอีกทั้งๆที่ยาบางอย่างเขาบอกว่า ทานแล้วง่วง แต่ผมไม่ง่วงครับเพราะว่าเอาแต่ไอไม่หยุดด้วยความทรมาน
 
alt
 
แม่ตังกวยแห่งตลาดเจ็ดเสมียน (ไชโป๊วหวานแม่ตังกวย) มาเยี่ยมหลังจากที่ผมหายป่วยได้ไม่กี่วัน
 
เย็นวันพุธรอให้ลูกชายว่างจากงานมารับผมไปโรงพยาบาลอีก ก็ไปที่ รพ.เก่านั่นแหละครับ ไปหาหมอคนเก่า หมอถามผมว่าไม่ดีขึ้นเลยเหรอ ผมตอบว่า ดูเหมือนว่าจะเป็นมากกว่าเดิม หมอบอกว่าอย่างนั้นหมอจะส่งคุณไปหาหมออีกท่านหนึ่ง ซึ่งเชี่ยวชาญทางนี้  ว่าแล้วก็เรียกพยาบาลให้นำผมไป
 
หมอคนใหม่นี้เป็นหมอหญิง  อายุประมาณสัก ๔๕ พูดจาฉะฉาน มองดูเวชระเบียนที่พยาบาลส่งให้ แล้วก็อ่านๆๆ ดูว่าหมอคนเก่าเขาวินิจฉัยว่าอย่างไรบ้าง พร้อมกับเอาฟีล์ม เอ็กเรย์มาดู แล้วก็ไม่พูดอะไร จะพูดสักหน่อยก็ไม่ได้คนไข้จะได้รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร
 
แล้วก็บอกว่าทานยาเก่าไปเรื่อยๆ หมอให้ยาเพิ่มอีก ๒ อย่าง ทานควบคู่กันไปเลย แล้วจะฉีดยา ๑ เข็ม เท่านั้นก็เป็นอันเสร็จพิธี พยาบาลให้ผมขึ้นไปนอนบนเตียงในห้องฉีดยา แล้วบอกว่าจะให้ยาฆ่าเชื้อเข้าเส้นนะ แล้วก็ผสมยากับน้ำเกลือขวดเล็กๆ น่าจะประมาณ ๕๐ ซี ซี เท่านั้น แล้วก็แขวนขวดยาซึ่งผสมน้ำเกลือแล้ว บนขาตั้ง
 
แล้วก็เอาสายยางมารัดแขนผมจนแน่น เพื่อหาเส้นเลือดที่หลังมือ (เหมือนที่เขาให้น้ำเกลือคนป่วย) เห็นเส้นดีแล้วก็เอาเข็มแทง ผมสะดุ้งและเจ็บพอสมควร น้ำยาเดินครึ่งชั่วโมงพอดีก็เสร็จ จ่ายค่ายาและค่าบริการแพทย์ไปอีก ๒ พันกว่าบาท  
 
รวมแล้วที่ผมไอและไปหาหมอทั้งหมดนี้ เกือบหมื่นบาท แต่ก็ไม่เป็นไรถ้าอยากจะหายก็จำเป็นต้องจ่ายให้เขาครับ
 
กลับมามืดแล้ว ทานข้าวต้มตามเดิม อาบน้ำแล้วก็ทานยาและอยากจะพักผ่อน แต่ก็ยังไอครับ ความไอไม่ได้ลดน้อยลงไปเลย ไอเสียคอแทบระเบิด ผมเสียใจอยากร้องไห้นึกว่าทำไมผมต้องเป็นอย่างนี้ด้วย ไอไปคิดไปด้วยความเคียดแค้นในชีวิตของตัวเอง ไอจนหมดแรงนอนฟุบกับที่นอน ผมหมดแรงจริงๆแม้ว่าจะลุกขึ้นทานน้ำก็แทบลุกไม่ไหว
 
จนรุ่งเช้าของวันนี้ ก็ยังมีไอบ้างแต่ไม่มากนัก ตอนกลางวันก็เป็นอย่างนี้แหละครับ ไอไม่ค่อยมาก จะไปไอมากก็ตอนกลางคืน ช่างแกล้งผมจริงๆ พอตกบ่าย (วันนี้) หลังจากนอนหลับไปบ้างด้วยความอ่อนเพลีย อาการไอเริ่มลดน้อยลงไป มาถึงตอนนี้ไม่ค่อยไอแล้วครับ แต่ก็ยังไม่แน่ใจว่าคืนนี้จะไอมากมายอีกหรือไม่
 
เมื่อคืนนี้ตอนนอนก็ยังมีอาการไอ แต่ไม่เท่ากับคืนก่อนๆ ก็น่าจะคิดว่า การรักษาได้ผลขึ้นบ้างแล้ว การไอก็ไอเป็นระยะๆ เว้นช่วงไปห่างๆ ไม่เหมือนเมื่อวันสองวันที่ผ่านมา ไอถี่มาก ไอเสียจนหายใจแทบไม่ทัน หลังเที่ยงคืนไปแล้วอาการไอลดน้อยลง จนหลับได้บ้าง และมาหลับสนิทเมื่อเกือบสว่างนี่เอง
 
วันต่อๆมาอาการไอของผมก็ชักจะน้อยลงเรื่อยๆ เพราะว่าผมกินยาที่หมอจ่ายมาทุกๆเวลาที่หมอสั่งมา จนกระทั่งยาหมดและอาการไอของผมก็เกิบหายสนิท
 
alt
 
ญาติมาเยี่ยมที่บ้านหลังจากหายป่วยไม่กี่วัน ทุกคนบอกว่า ซูบลงไปเยอะจำแทบไม่ได้เลย
 
ผมป่วยเนื่องจากอาการไอนี้รวมแล้ว ๑ เดือนกว่าๆ แม้ว่าอาการจะหายไปแล้ว แต่ก็ต้องบำรุงตัวเองให้ดีขึ้น อ้วนขึ้นเหมือนเดิม เพราะว่าร่างกายผอมซูบลงไปมาก ขนาดเพื่อนๆที่มาเห็นผม ยังทักผมกันทุกคนว่าผมผอมลงไปมาก
 
ในตอนนี้ผมจึงพยายามทานอาหารทุกมื้อให้มากๆ พักผ่อนให้มากๆ เพื่อร่างกายจะได้ฟื้นขึ้นมาเร็วๆขึ้นเพื่อนๆ ญาติพี่น้องจะได้จำได้ ครับ.
 
alt
 
นายแก้ว   ๖ เมษายน ๕๖
 
จำนวนผู้เข้าชม: 2389
ความเห็น (0)Add Comment

เขียนแสดงความเห็น
อนุญาติให้เฉพาะสมาชิกเท่านั้นที่สามารถเขียนแสดงความเห็นได้ โปรด Login หรือ ลงทะเบียน

busy
 
คุณ ๆ ที่แวะเข้ามาชมเวบเจ็ดเสมียน มีอายุเท่าไรกันบ้างครับ
 
เวบเพื่อนบ้าน
เรารักสุพรรณฯ
จำนวนผู้เยี่ยมชม
 วันนี้101 
 เมื่อวานนี้173 
 สัปดาห์นี้864 
 เดือนนี้4250 
 ทั้งหมด629656 

(C) Fliesenstadt
ผู้ที่กำลังใช้งาน
เรามี 56 บุคคลทั่วไป ออนไลน์
เรื่องใหม่