เรื่องของปอมมี่

บทความ-เรื่องสั้น
alt 
 ปอมมี่เป็นสุนัขพันธุ์ปอมเมอเรเนียน  เพศผู้  อายุ 5  ปี
 
ปอมมี่เกิดในบ้านหลังเล็กที่เจ้าของบ้าน มีอาชีพเสริมโดยการเพาะสุนัขขาย  เมื่ออายุได้ 6  เดือน ปอมมี่ก็ได้พบพี่เก่งเป็นครั้งแรก พี่เก่งพาปอมมี่ไปบ้านใหม่ที่มีพ่อแม่และพี่กานต์ผู้เป็นน้องชายอาศัยอยู่  ปอมมี่จึงได้เป็นสมาชิกใหม่ของบ้านนี้ตั้งแต่นั้นมา

 ปอมมี่มารู้ทีหลังว่าพี่เก่งเกรงว่าพ่อและแม่จะเหงาเมื่ออายุมากขึ้น เลยหาสุนัขมาให้พ่อแม่เลี้ยง เพราะปกติเมื่อโรงเรียนเปิดเทอม ทั้งสองคนพี่น้องจะไปพักหอพักที่อยู่ใกล้โรงเรียน ที่บ้านจึงมีแต่พ่อและแม่เท่านั้น

alt

 

 พี่เก่งกับปอมมี่ 

 

ปอมมี่เป็นสุนัขที่ฉลาด  ร่าเริง อยากรู้อยากเห็นตามลักษณะของสายพันธุ์  ปอมมี่เป็นสุนัขที่มีขนสีน้ำตาลพองฟู เห่าเสียงแหลมดัง มีดวงตาที่ใสแจ๋วเป็นประกายแสดงถึงความเฉลียวฉลาด  เมื่อปอมมี่อายุได้ 2 ปี  พี่เก่งได้ซื้อสุนัขพันธุ์ปอมฯ มาอีกหนึ่งตัว เป็นเพศเมีย โดยบอกพ่อแม่ว่าเอามาเป็นเพื่อนปอมมี่ เพราะกลัวปอมมี่จะเหงา  ( สงสัยพี่เก่งจะเป็นคนขี้เหงานะ ! )

 

alt

 

ปอมมี่ (ตัวใหญ่)  แตงกวา (ตัวเล็ก)

 

สุนัขใหม่ตัวนี้ได้ชื่อว่า แตงกวา ซึ่งต่อมาแตงกวาได้ให้กำเนิดลูกสุนัข มา 2 ตัว แต่น่าเสียดายที่สุนัขน้อยมีสุขภาพไม่แข็งแรง และได้เสียชีวิตลงทั้งสองตัว

  

ทุกเช้าปอมมี่และแตงกวาจะแข่งกันไปปลุกพ่อกับแม่ที่นอนอยู่ชั้นบนของบ้าน  โดยการใช้เท้าตะกายประตูห้องเสียงดังแกรกๆ  จนแม่ต้องลุกมาเปิดประตูให้เข้าไปในห้อง ทั้งสองตัวจะวิ่งตรงไปที่ระเบียงห้องนอนแล้วเห่าเสียงแหลมดังอย่างร่าเริง

 

alt

 

ที่หน้าบ้าน

 

สิ่งหนึ่งที่ปอมมี่ไม่ชอบเลยก็คือผ้าขนหนู เพราะพี่เก่งเคยแกล้งปอมมี่โดยเอาผ้าขนหนูมาพันรอบตัวปอมมี่จนผ้าขนหนูปิดหูปิดตาไปหมด ปอมมี่โมโหมาก ตั้งแต่นั้นมาพอเจอผ้าขนหนูทีไรปอมมี่เป็นต้องฉี่ใส่ผ้าขนหนูทุกครั้ง เอาให้หายแค้นไปเลย ปอมมี่คิดในใจ

 

 ระยะหลังมานี่ปอมมี่ชอบฉี่ตามมุมต่างๆของบ้านจนถูกแม่เอ็ดอยู่บ่อยๆ แต่ปอมมี่ไม่กลัวหรอกเพราะรู้ว่าแม่รักปอมมี่ คนที่ปอมมี่กลัวก็คือพ่อ เพราะพ่อจะลงโทษปอมมี่แรงๆทุกครั้งที่เห็นปอมมี่ฉี่รดบ้าน

 

ทุกเย็นแม่จะเดินออกกำลังกายรอบๆ บ้าน แม่ชอบทำสวนปลูกต้นไม้บนเนื้อที่เล็กๆของบ้าน ทำให้บ้านร่มรื่นและเย็นสบาย

 

“ ปอม  แตง  ไปเดินเล่นกับแม่มะ  เร็วเข้า “  เสียงแม่เรียก

 

alt

 

 แม่กับปอมมี่ที่สวนหลังบ้าน

 

หลังจากนั้นแม่ก็จะรดน้ำต้นไม้ พรวนดิน เก็บใบไม้แห้งทิ้ง ระหว่างนั้นปอมมี่กับแตงกวาจะเดินลัดเลาะไปตามสวนเล็กๆนี้เพื่อมองหากบเขียด บางทีก็ขุดคุ้ยดินเล่นไปตามประสา แต่ถ้ามีตัวอะไรที่แปลกปลอมเข้ามาเช่น งู ตะขาบ   ปอมมี่และแตงกวาจะช่วยกันเห่าเสียงดังเพื่อเป็นการบอกให้แม่รู้  แม่จะได้ระวังตัวหรือเรียกพ่อให้มาจัดการได้ทัน

 

alt

 

 ที่สวนหลังบ้าน

 

 เนื่องจากสุนัขพันธุ์ปอมเมอเรเนียนเป็นสุนัขที่มีขนค่อนข้างยาวและหนา จึงต้องได้รับการดูแลเป็นพิเศษ แม่จะแปรงขนให้ปอมมี่และแตงกวาอาทิตย์ละสองครั้งเพื่อไม่ให้ขนพันกัน นอกจากนั้นยังได้พาไปพบสัตว์แพทย์ที่คลีนิคใกล้บ้านเพื่อตรวจสุขภาพและฉีดวัคซีนเป็นประจำด้วย

 

alt

 

  กำลังจะไปหาหมอ

 

ทุกครั้งที่ได้ออกนอกบ้าน ปอมมี่จะสอดส่ายสายตาไปทั่วจากหน้าต่างรถของพ่อด้วยความอยากรู้อยากเห็น  ที่ป้อมยามหน้าหมู่บ้าน ปอมมี่สังเกตเห็นสุนัขตัวโตกว่าปอมมี่ สองสามตัว กำลังเล่นหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน  คงจะดีถ้าได้เล่นกับหมาพวกนี้บ้าง  ปอมมี่คิดในใจ 

 

แล้ววันหนึ่งโอกาสของปอมมี่ก็มาถึง ปกติแม่จะปิดประตูลงกลอนประตูรั้วหน้าบ้านทุกครั้งเพื่อไม่ให้ปอมมี่กับแตงกวาออกไปนอกบ้าน  แต่วันนี้แม่คงลืมใส่กลอนได้แต่ปิดประตูไว้เฉยๆ  เพราะพอปอมมี่ใช้หัวดัน ประตูก็แง้มออกเป็นช่องพอที่ปอมมี่จะออกไปได้

 

alt

 

 ดันประตูออกนอกรั้วบ้าน

 

“ แตง แตง เราออกไปเล่นข้างนอกกันเถอะ เร็วเข้า เดี๋ยวแม่เห็น “  

 

ปอมมี่่วิ่งออกไปสู่ถนนหน้าบ้านอย่างรวดเร็ว โดยมีแตงกวาวิ่งตามมาติดๆ  เป้าหมายของปอมมี่ก็คือป้อมยามที่ปอมมี่เห็นสุนัขตัวโตวิ่งเล่นกันเมื่อสองวันก่อน

 

alt

 

  ถนนหน้าบ้านไปป้อมยาม

 

ระยะทางจากบ้านถึงป้อมยามประมาณ 500 เมตร  มีมอเตอร์ไซด์รับจ้างสองสามคันจอดรอลูกค้าอยู่ใกล้ป้อมยาม เพื่อบริการลูกค้าเข้าไปในหมู่บ้าน  เมื่อปอมมี่ไปถึงป้อมยาม สุนัขที่ปอมมี่เคยเห็นไม่รู้หายไปไหนกันหมด ปอมมี่เดินไปรอบๆ ป้อมยามโดยมีแตงกวาเดินตามไม่ห่าง 

 

alt

 

 ป้อมยามปากทางเข้าหมู่บ้าน

 

ทันใดนั้นปอมมี่ก็ได้ยินเสียงแฮ่มาจากข้างหลังพร้อมทั้งโดนหมาเจ้าถิ่นจู่โจมเข้าใส่อย่างไม่ทันตั้งตัว ปอมมี่พยายามต่อสู้ป้องกันตัว แต่เพราะปอมมี่ตัวเล็กกว่าจึงโดนหมาเจ้าถิ่นกัดเข้าที่ต้นคอและที่ขาหน้าจนเลือดไหล  ขณะที่ปอมมี่กำลังถูกเหวี่ยงไปมา ยามที่ป้อมที่เห็นเหตุการณ์ได้รีบเข้ามาช่วยปอมมี่ได้ทัน ก่อนที่ปอมมี่จะโดนหมาเจ้าถิ่นกัดจนตาย

 

alt

 

  เจ้าเจมส์  สุนัขเจ้าถิ่น

 

“ มีใครรู้บ้างว่านี่เป็นหมาของใคร “  

 

เสียงยามประจำหมู่บ้านที่กำลังอุ้มปอมมี่ถามคนที่มายืนดูสองสามคน

 

“ ดีนะที่ช่วยได้ทัน  ไม่อย่างนั้นเป็นโดนไอ้เจมส์กับไอ้บอยกัดตายเป็นแน่ “  ( ชื่อเหมือนดาราเลยนะ ..ผู้เขียน )

 

“ อ้าว ! อยู่นี่อีกตัวนึง แอบอยู่ข้างประตูแน่ะ  ถ้าจะมาด้วยกัน “   

 

ที่แท้คือแตงกวานั่นเอง ขณะที่กำลังชุลมุนอยู่นั้น ด้วยความตกใจ  แตงกวาได้วิ่งเข้าไปหลบในห้องยาม เมื่อเหตุการณ์สงบจึงได้ออกมาจากที่ซ่อนจนยามมาเห็นเข้า

 

“ ผมรู้จัก จำได้ว่าเป็นหมาของอาจารย์ในหมู่บ้านนี้แหละ ผมเคยเข้าไปส่งลูกค้าแถวนั้น ยังทักกับอาจารย์เลยว่าหมาน่ารักดี  เดี๋ยวผมเอาไปส่งให้เอง คงต้องรีบพาไปหาหมอเพราะที่โดนกัดมีเลือดไหลด้วย “  หนุ่มวินมอเตอร์ไซด์บอกยาม

 

alt

 

 ปอมมี่บาดเจ็บ

 

เมื่อปอมมี่มาถึงบ้าน ตอนนั้นปอมมี่เริ่มมีอาการเบลอๆ ( สัตว์แพทย์ประจำตัวหมาของผู้เขียนบอกว่าอย่างนี้เขาเรียกว่า อาการซืมหรือช๊อค อันเกิดจากความตกใจและถูกกัด )

 

“ ขอบคุณมากนะที่เอาหมาพี่มาส่ง นี่ก็กำลังตามหากันอยู่เลย กลัวว่าจะถูกหมาใหญ่กัดเอา  แล้วก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ “

 

เสียงแม่พูดกับวินมอเตอร์ไซด์อย่างโล่งอก

 

“ ไม่เป็นไรครับอาจารย์  ก็ช่วยๆกัน “  

 

แล้วหนุ่มวินมอเตอร์ไซด์ก็จากไป  ไปรอเข้าวินที่ป้อมยามต่อไป

 

ปอมมี่ถูกนำตัวไปหาหมอที่คลีนิคเจ้าประจำโดยด่วนเนื่องจากมีบาดแผลและเลือดยังไหลอยู่  หมอบอกว่ารอยกัดที่ต้นคอ ยังดีนะที่ไม่ลึกมาก มิเช่นนั้นปอมมี่ไม่รอดแน่ 

 

 “ แม่เคยบอกปอมมี่ว่าไม่ให้ออกไปนอกบ้าน ปอมมี่ก็ไม่เชื่อ แล้วเกิดอะไรขึ้น เห็นไหม เกือบตายแล้วไหมล่ะถ้าพี่ยามมาช่วยไว้ไม่ทัน “

 

แม่บ่นแบบนี้อยู่หลายวัน

 

หลังๆมานี้ ทุกคนในบ้านจะเห็นปอมมี่มักจะออกมายืนอยู่หน้าบ้าน  เหม่อมองออกไปนอกรั้วบ้านเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง  ใครจะรู้บ้างว่าปอมมี่คิดอะไรอยู่

 

alt

 

 ปอมมี่ คิดอะไรอยู่

 

 คิดอะไรน่ะหรือ ปอมมี่คิดว่าการผจญภัยในครั้งนี้ ถ้าไม่มีพี่ยามมาช่วยไว้ทัน  ปอมมี่คงเละเป็นโจ๊กแน่  ต่อไปนี้ปอมมี่จะเชื่อแม่ จะไม่ออกจากบ้านตามลำพังเป็นเด็ดขาด  ขอบอกว่า  เข็ดจริงๆ ให้ดิ้นตาย ...

 

alt

 

 บ๊ายบาย... โชคดีทุกๆท่าน นะคับ

 

alt

 

อ.  ปลาทอง ผู้เขียน

๒๒ พฤษภาคม  ๒๕๕๗

 
alt

 

เค้าโครงเรื่องโดย

คุณสุกัญญา ปรีชา เจ้าของสุนัข " ปอมมี่ "

 

จำนวนผู้เข้าชม: 1386
ความเห็น (0)Add Comment

เขียนแสดงความเห็น
อนุญาติให้เฉพาะสมาชิกเท่านั้นที่สามารถเขียนแสดงความเห็นได้ โปรด Login หรือ ลงทะเบียน

busy
 
คุณ ๆ ที่แวะเข้ามาชมเวบเจ็ดเสมียน มีอายุเท่าไรกันบ้างครับ
 
เวบเพื่อนบ้าน
เรารักสุพรรณฯ
จำนวนผู้เยี่ยมชม
 วันนี้85 
 เมื่อวานนี้118 
 สัปดาห์นี้85 
 เดือนนี้3576 
 ทั้งหมด641637 

(C) Fliesenstadt
ผู้ที่กำลังใช้งาน
เรามี 75 บุคคลทั่วไป ออนไลน์
เรื่องใหม่