แม้ว่าเจ็ดเสมียนจะสิ้นทราย

ในอดีตเมื่อถึงหน้าน้ำลงฝั่งตรงกันข้ามกับตลาดเจ็ดเสมียน มีหาดทรายขาวสะอาดยาวเหยียด เด็กและผู้ใหญ่ที่ตลาดเจ็ดเสมียนจะมาเดินเล่น ออกกำลังกาย และมาพักผ่อนกันบนหาดทรายนี้

อ่านเพิ่มเติม...

งานบวชลูกทุ่ง

  

   เมื่อไม่กี่วันมานี้เพื่อนบ้านที่อยู่ใกล้ๆกันคุ้นเคยกันมานาน ที่ผมเรียกแกติดปากว่า “พี่พล”  พี่พลขี่รถเครื่อง ( มอเตอร์ไซค์ - ชาวบ้านเรียกกันทั่วไปว่ารถเครื่อง) มาที่บ้านแล้วบอกผมว่า

อ่านเพิ่มเติม...

กว่าจะถึงวันนั้น ๖ (นายสมเกียรติ)

    ผู้เขียนเมื่อครั้งอยู่ที่เจ็ดเสมียน ภาพนี้ก่อนเข้ากรุงเทพฯไม่นานนัก 

     น้าส่งพูดยิ้มๆมองหน้าผม ผมรับปาก“ครับ ครับ ” น้าส่งพูดต่อ “อาหารการกินไม่มีคนทำ ยายแกจึงต้องทำเอง มีอะไรก็กินกันไปก็แล้วกัน แล้วพรุ่งนี้น้าจะพาเก้วไปสมัครสอบเข้าโรงเรียนแต่เช้า อย่าลืมเตรียมเอกสารต่างๆให้เรียบร้อยนะ“ น้าส่งบอกผมพลางถอดชุดทำงานออก เปลี่ยนเป็นนุ่งกางเกงขาสั้นสวมเสื้อยืดสีขาวตัวหนึ่ง

อ่านเพิ่มเติม...

กว่าจะถึงวันนั้น ๕ (อดีตนายตรวจทาง)

   สถานีรถไฟเจ็ดเสมียนในอดีต ปัจจุบันนี้สถานีรถไฟรื้อสร้างใหม่แล้ว 

   ตาทองคำนิ่งคิดพร้อมกับพยุงตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียงนอนพลางพยักหน้า “เออ ..เออ จำได้..จำได้ ” แล้วตาก็คุยกับเตี่ยต่อไปถึงเรื่องเก่าๆ ถามหาแม่ของผมและใครต่อใคร ที่เป็นคนเก่าๆที่เจ็ดเสมียนที่ตาเคยรู้จัก

อ่านเพิ่มเติม...

กว่าจะถึงวันนั้น ๔ (นิคมมักกะสัน)

  

สถานีรถไฟกรุงเทพ (หัวลำโพง) ขอขอบคุณภาพจาก วิกิพีเดีย

     ที่สถานีรถไฟหัวลำโพง หรือที่เรียกกันเป็นทางการว่า สถานีรถไฟกรุงเทพ เวลานี้คลาคล่ำไปด้วยผู้คน ผมกับเตี่ยหิ้วกระเป๋าก้าวลงบันไดรถไฟมายืนอยู่บนชานชลา เตี่ยบอกว่า  “ เราเดินออกไปนอกสถานีกันเลย นี่ก็เกือบเที่ยงแล้วเราไปหาข้าวกลางวันกินกันเสียก่อน เพราะว่าต้องนั่งรถเมล์ไปอีกนานกว่าจะถึงบ้านน้าส่ง "

อ่านเพิ่มเติม...

บทความล่าสุด

จำนวนผู้เยี่ยมชม

วันนี้131
เมื่อวานนี้372
สัปดาห์นี้1363
เดือนนี้6422
ทั้งหมด670008

ผู้เยี่ยมชมในขณะนี้

1
Online