งานนี้จะมีอีกหรือไม่.

" เมื่อไรจะมีงาน " วันคนเจ็ดเสมียนพบกัน " อีกสักครั้งหนึ่ง " คนเจ็ดเสมียนหลายๆคนได้ถามผมมาทั้งทางโทรศัพท์และ อีเมล์
ผมก็ตอบไปตามตรงว่า ผมก็ไม่ทราบเหมือนๆกับท่านทั้งหลายนั่นแหละว่า ท่านผู้ที่เคยจัดการเรื่องนี้เพราะเหตุใดท่านจึงไม่ได้จัดครั...
้งใหม่ นี่ก็ล่วงเลยมาหลายปีแล้ว หรือว่าท่านคิดว่าจะไม่จัดงานนี้ต่อไปอีกแล้ว ?

มีคน (ที่ไม่เคยมาร่วมงานเลยสักครั้งเดียว) ตั้งข้อสงสัยกับผมว่า งานคนเจ็ดเสมียนพบกันนี้มีประโยชน์อะไรบ้าง "มีแต่คนเก่าเจ็ดเสมียนที่มีฐานะดี ทำราชการระดับใหญ่ๆ ลูกหลานแต่ละคนเรียนสูงๆ เป็นทหาร ตำรวจ รับราชการระดับนั่นนี่ ที่เขาท้งหลายมาพบกันคุยอวดกัน "

ผมบอกว่า " การพบกันของคนที่เคยเป็นเพื่อนฝูง วิ่งเล่นด้วยกันมาที่หน้าตลาดเจ็ดเสมียน เมื่อเวลาผ่านมานานและอายุก็มากขึ้นด้วยกันแล้ว จะมาพบกันบ้างก็คงไม่เสียหายอะไร"

"เมื่อพบกันแล้วก็ต้องมีการถามไถ่กันบ้างเป็นธรรมดา จะมานั่งซื่อบื้อมองหน้ากันเฉยๆก็บ้าแล้ว ใครจะคุยโตโอ้อวดอะไรก็ฟังๆไว้ เพราะว่าเป็นธรรมดาของการพบกัน (ไม่เคยไปเลี้ยงรุ่นบ้างรึไง)
คงจะมีการโอ้อวดกันบ้างละน่า ก็ชั่งเขา ไม่เป็นอะไรนักหนาหรอก นี่ผมก็ไปมาหลายครั้งแล้วได้พบกับเพื่อนเก่าสนุกดี " ผมก็พูดโน้มน้าวให้เขาฟังไปเรื่อย ถ้ามีครั้งต่อไปเขาจะไปด้วย


เมื่อครูกับศิษย์มาพบกัน ในวันงานคนเจ็ดเสมียนพบกัน ครั้งสุดท้ายเมื่อ ปี ๕๒ ในภาพคือคุณสมบูรณ์ สุรพลพินิจ แสดงความดีใจที่ได้พบกับคุณครู ตลับ สมบูรณ์สิทธิ์
นายหิรัญ สุวรรณมัจฉา อดีตครูใหญ่คนที่ ๒ ของโรงเรียนวัดเจ็ดเสมียน เมื่อครูตลับยังสาวและเป็นครูน้อยอยู่ที่ดรงเรียนนี้ 

ครูตลับ สมบูรณ์สิทธิ์ เป็นครูมานานตั้งแต่สมัยที่พ่อของผมเป็นครูใหญ่ที่โรงเรียนวัดเจ็ดเสมียน เป็นครูคนเดียวที่ยังมีชีวิตอยู่ในรุ่นนั้นครับผม.
นายแก้ว ๕ ต.ค.๕๕

บทความล่าสุด

จำนวนผู้เยี่ยมชม

วันนี้45
เมื่อวานนี้281
สัปดาห์นี้631
เดือนนี้2771
ทั้งหมด698160

ผู้เยี่ยมชมในขณะนี้

1
Online