คนกับหมา ภาพนี้คือ นายแก้วกับหมาของเขาเมื่อ ๑๓ ปีที่ผ่านมาแล้ว ในขณะนั้นนายแก้วยังทำงานอยู่ที่นนทบุรี และมีบ้านอยู่ที่ห้าแยกปากเกร็ด (ปัจจุบันนี้ลูกชายของนายแก้วก็ยังอยู่ที่นี่ เพราะว่าเขาทำงานอยู่ในกรุงเทพฯ)

เมื่อประมาณ ๕ ปีก่อนหน้านี้ เพื่อนคนหนึ่งของนายแก้วอยู่จังหวัดสุโขทัย ได้เอาหมาสีขาวตัวหนึ่งมาให้ที่บ้านเพราะว่านายแก้วเคยขอเขาไว้ มันนั่งรถมาจากจังหวัดสุโขทัยบ้านของมัน เป็นเวลาหลายชั่วโมง เมารถน้ำลายฟูมปาก ตัวมันเล็กนิดเดียว ขนมันมีสีขาว คุณหวานภรรยาของนายแก้ว  ตั้งชื่อให้มันว่า ดุ๊ก (มีหมาเก่าอยู่แล้วตัวหนึ่งชื่อว่า ดิ๊ก)

จากวันนั้นมา ดุ๊ก ก็อยู่กับนายแก้วและครอบครัวมาตลอด อย่างมีความสุขเท่าที่หมาตัวหนึ่งจะได้รับ และเสียชีวิตไปเมื่อวันที่ ๒๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๗ เวลาประมาณ ๑๘.๐๐ น. เนื่องจากอายุมาก

ในตอนนั้นนายแก้วได้ย้ายจากบ้านนี้ไปอยู่ที่ สุพรรณบุรีแล้ว เมื่อหมาตัวนี้สิ้นใจตายอยู่ในครัว ลูกชายของนายแก้วโทรศัพท์ไปบอก นายแก้วพร้อมด้วยภรรยาคือคุณหวาน ผู้ซึ่งคอยเลี้ยงดูมันตลอดมาเมื่อยังอยู่ที่นี่ เขาก็รีบขับรถไปที่บ้านปากเกร็ดในทันที เมื่อเขาไปถึงเห็นมันนอนเฉยในครัว พวกเขาก็อดสงสารมันไม่ได้ ตัวมันยังอ่อนอยู่พวกเขานั่งลูบไล้มันด้วยความอาลัยรักและ ไม่นึกว่ามันจะจากไปในวันนั้นเพราะว่าไม่เคยเห็นมันป่วยมาก่อน

เมื่อมันอยู่กับเขามาเป็นเวลานาน นายแก้วและครอบครัวจึงอยากจะให้มันอยู่ภายในบ้านที่มันรักตลอดไป นายแก้วจึงได้นำร่างของมันไปฝังไว้ ที่ข้างๆบ่อปลาภายในบ้าน เคียงคู่กับ ดิ๊ก ซึ่งได้เสียชีวิตมาก่อนหน้านี้หลายปีแล้ว มันจะได้อยู่ที่นี่ที่ซึ่งเปรียบเสมือนบ้านของมันตลอดไป

นายขำ  บรรยาย