Total number of hits on all images: 1,586,722
หน้าตลาดเจ็ดเสมียน ภาพที่ ๑๐๑๓
Image information
นี่คือตลาดเจ็ดเสมียนเมื่อวันที่ ๓๐ ธันวาคม พ.ศ.๒๕๓๖ จะเห็นคล้ายๆว่าตลาดจะเงียบเหงาไม่มีผู้คน ผิดกับเมื่อสมัยก่อนๆนั้นตั้งแต่ที่รุ่นพวกผมยังเด็กๆอยู่ ตลาดเจ็ดเสมียนเป็นตลาดที่มีชีวิตชีวา มีผู้คนเดินกันขวักไขว่ในตัวตลาด ที่เป็นห้องแถวเองมีการเปิดร้านขายของกิน ของใช้ ร้านตัดเสื้อผ้า ร้านทองก็มี ต่อมาลูกหลานผู้ที่ค้าขายเหล่านี้โตขึ้น (แม้แต่ตัวผมเอง) เรียนสำเร็จแล้วก็ไปทำงานกัน รับราชการ เป็นครู เป็นทหาร เป็นตำรวจ ไม่มีใครอยากจะมาค้าขายสืบต่อแทนพ่อแม่อีกแล้ว บางคนไปทำงานไกลๆก็ย้ายไปจากเจ็ดเสมียนเลย บางคนทำงานอยู่ใกล้ก็ยังอยู่ที่เจ็ดเสมียน แต่ไม่มีใครค้าขายอีกแล้ว
ดังนั้นจะเห็นได้ว่า ห้องแถวในตลาดจะปิดเสียเป็นส่วนใหญ่ ในภาพนี้จะเห็นร้านของเฮียแก่เล็กร้านเดียว (ตรงตู้ไปรษณีย์) ที่เปิดขายเรื่อยมาจนกระทั่งทุกวันนี้
ตัวผมเองนั้นเมื่อจากเจ็ดเสมียนไปแล้ว ไม่ค่อยมีโอกาสกลับมาหาแม่และน้องๆ นานๆจึงจะมาสักทีด้วยความลำบากกว่าจะมาถึงได้ เจ็ดเสมียนกับกรุงเทพฯไม่ไกลเท่าไรถ้าคิดแบบในสมัยนี้ แต่ถ้าเป็นสมัยก่อนๆนั้นจากกรุงเทพฯจะต้องนั่งรถกันเป็นวันกว่าจะมาถึงตลาดเจ็ดเสมียน ยิ่งถ้ามีลูกหลานหลายๆคนมาด้วยก็ยิ่งแย่ใหญ่ หลายครั้งผมก็เคยพาลูกๆมาที่เจ็ดเสมียนเหมือนกันตั้งแต่พวกเขายังเด็กๆ กว่าจะมาถึงได้เล่นเอาสบักสบอม เมารถกันตลอดทาง
ต่อมาเมื่อเศรษฐกิจส่วนตัวเริ่มดีขึ้นบ้างแล้ว พอที่จะมีพาหนะส่วนตัวก็เลยพาลูกๆมาที่เจ็ดเสมียนบ่อยขึ้นเมื่อมีเวลาว่าง อย่างเช่นในวันนี้ ๓๐ ธันวาคม ๒๕๓๖ ผมได้พาลูกๆมาอีก พากันเดินเที่ยวดูแม่น้ำ สถานีรถไฟ วัด โรงเรียน จนเมื่อยดีแล้วก็กลับมาที่บ้านแล้วก็ให้ นายเอ (สุริยะ จุ้ยจิตต) ลูกชายของน้องสาวเอาขันทองเหลือง ไปซื้อกาแฟเย็นที่ร้านเฮียแก่เล็กที่อยู่ฝั่งตรงกันข้ามกับบ้านผม มาสักขันหนึ่ง นายเอก็หยิบขันวิ่งตื๋อไปที่ร้านเฮียแก่เล็กทันที (ย้อนหลังไปจากนี้อีกที่ผมยังเด็กอยู่ ผมก็เคยเอาขันไปซื้อที่ร้าน เถ้าแก่เตี้ยเยี้ยน พ่อของคุณเตียง ที่อยู่ติดกับร้านอี๊น้อย )
เป็นอย่างนี้ทุกครั้งที่ผมมาเยี่ยมบ้านเยี่ยมเจ็ดเสมียน ท่านผู้อ่านคงคิดว่าผมเขียนผิดว่า เอาขันไปใส่กาแฟเย็น ไม่ผิดหรอกครับ ขันทองเหลืองจริงๆลูกเบ้อเริ่ม วันนั้นจำไม่ได้แล้วว่ากาแฟ ๑ ขันเป็นเงินกี่บาท คิดว่าน่าจะไม่เกิน ๒๐ บาท ได้กินกันทั้งบ้าน.
ที่เดินลงมาจากรถนั้นลูกชายและลูกสาวของผมเอง ตรงที่รถมาจอดนั้นเป็นหน้าบ้านห้องแถวที่ผมเคยอยู่ตั้งแต่เด็กๆ ที่เห็นเป็นหญ้าสีเขียวๆตรงล้อรถนั่น นายเอเขาปลูกต้นไม้ทั้งลงดิน ทั้งใส่กระถาง ไม่มีที่จะปลูกหรอกครับ นายเอ เขาเลยปลูกที่หน้าบ้านซะเลย ...!
นายแก้ว บรรยาย / นายแก้วถ่ายภาพ / ดูภาพขยายให้ชัด คลิ๊กที่ภาพ ๑ ครั้ง
Comments for this image