Total number of hits on all images: 1,586,722
ตัวจริงเสียงจริง ภาพที่ ๑๐๑๗
Image information
ทุกคนรู้จักเพราะว่าคุณลุงเขียน มาเปิดร้านตัดผมที่ห้องแถวในตลาดเจ็ดเสมียนมาเป็นเวลานานแล้ว น่าจะมาอยู่ที่นี่ตั้งแต่สร้างตลาดแถวใหม่นี้ก็ว่าได้ คุณลุงเขียนเป็นคนไม่ช่างพูด ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร วันๆเอาแต่ทำงานตัดผม เลี้ยงลูกเลี้ยงเมียง่วนอยู่คนเดียว
ผมเคยเห็นด้วยตาของผมเอง (แล้วจะไปเห็นด้วยหูได้ยังไงวะ) เมื่อลุงเขียนว่างจากตัดผมให้ลูกค้าแล้ว แกก็จะเอากระจกหนาๆสีเขียวแก่ๆทึบๆ ประมาณ ๒ หุน หรือ ๓ หุน ที่ตัดและลบคมแล้วเป็นแผ่นเล็กๆยาวๆเท่ากับหินลับมีด แล้วก็เอามาวางไว้บนเก้าอี้เล็กๆเตี้ยๆ กระจกแผ่นนี้จะเอามาทำไมใครรู้บ้าง ผมจะบอกให้ว่าลุงแกก็เอามาลับมีดโกนของแกนะซี
เมื่อไม่มีลูกค้าตอนไหน แกก็จะมานั่งลับมีดโกนกับกระจกแผ่นนี้ ถูไปเอาน้ำหยอดไป นานๆก็จะมาลองความคมดูสักที โดยเอานิ้วโป้งขูดๆกับความคมของมีดโกน ว่าจะใช้ได้หรือยัง เท่าที่ผมเดินผ่านไปมาที่หน้าร้านแกวันละหลายสิบเที่ยว ก็เห็นแกก้มหน้าถูมีดโกนของแกกับกระจกอยู่อย่างนั้น นานๆจะเงยหน้ามองออกไปที่หน้าตลาดสักครั้งหนึ่ง
นอกจากงานประจำของแกที่เห็นกันบ่อยๆแล้ว ก็ยังมีที่ลุงแกทำประจำไม่ได้ขาดก็คือ การออกกำลังกาย ในเวลานั้นผมไม่ทราบว่าลุงเขียนแกมีอายุเท่าไรแล้ว แต่ในเรื่องการออกกำลังกายนั้นขาดไม่ได้เลย
ในตอนเย็นถ้ามองเข้าไปในกำแพงโบสถ์ของวัดเจ็ดเสมียน จะเห็นว่ามีชายคนหนึ่งใส่กางเกงขาสั้น ใส่รองเท้าผ้าใบ ใส่เสื้อยืดหนาๆ แต่จะเอาผ้าโพกหัวแบบพวกเสื้อแดงหรือไม่ ผมไม่ได้สังเกตุ วิ่งเหยาะๆที่ภายในกำแพงโบสถ์ ผมกะว่าคงจะเกือบๆ ๑๐ รอบตัวโบสถ์ทีเดียว เหงื่องี้เปียกเสื้อชุ่ม เขาละคนที่ออกกำลังนี้ก็คือลุงเขียนนั่นเอง.
นี่เป็นเกร็ดเล็กน้อยของช่างตัดผมคนนี้ที่ชื่อนายเขียน สำหรับประวัติของแกอย่างละเอียดนั้น คงต้องรอ คุณป้อม ผู้เป็นบุตรสาว บอกมาล่ะครับ ก็ผมไม่รู้จริงๆนี่....!
อ้อ....! ลืมบอกไปอีกแล้ว ในภาพนี้ลุงเขียนแกกำลังโกนผมลูกชายของแก ด้วยมีดโกนที่ลับจนคมใช้ได้แล้ว ให้กับนายไพโรจน์ อยู่ดี (โรจน์) ซึ่งเป็นลูกชายคนโต คุณป้อมไม่ได้บอกมาด้วยว่า โกนผมทำไม ?
เอ้า ใครที่เป็นเพื่อนกับ ไพโรจน์ อยู่ดี ที่เคยวิ่งเล่นที่เจ็ดเสมียนด้วยกันในวัยเด็ก ถ้าอยากคุยกันบ้างก็สอบถามกับคุณป้อม ซึ่งเป็นน้องสาวได้ที่สายด่วน 081-5864699
นายแก้ว บรรยาย เท่าที่เห็นและจำได้
Comments for this image