นายซาย คนพลัดถิ่น

   ไม่ว่าบ้านใครที่ท่อน้ำทิ้งตัน มีน้ำใช้แล้วเอ่อขึ้นมาตรงบ่อพักน้ำ ในบ้านตลอดเวลา ก็คงจะกลัดกลุ้มเช่นเดียวกับผู้เขียนเป็นแน่  บ้านนี้อยู่มาหลายปีแล้วยังไม่เคยมีเหตุการณ์เช่นนี้มาก่อน

วันลอยกระทง
โดย  อ. ปลาทอง

เพ็ญเดือนสิบสองน้ำนองตลิ่ง
ทั้งชายหญิงรื่นเริงสนุกสนาน
จันทร์เต็มดวงส่องสว่างงามตระการ
เป็นตำนานลอยกระทงสู่นที

  ปกติตามถนนหนทางที่มีบ้านคน เทศบาลหรือ อ.บ.ต.เขาจะจัดถังขยะไว้ให้เป็นระยะๆ และจะมีเจ้าหน้าที่มาเก็บขยะเหล่านี้ไปทิ้งเป็นประจำทุกวัน เท่าที่สังเกตดูแต่ละบ้านไม่ต้องการให้ถังขยะ มาอยู่ใกล้บ้านตัวเองหรอกนะ...!

ครูลิว ครูใหญ่โรงเรียนวัดเจ็ดเสมียนในอดีต 

หนึ่งเงินสองผู้หญิงจงหยิบทิ้งไกลจากใจ
ใครขืนเก็บเอาไว้จะพาใจให้เศร้าหมอง

เดียวดาย  ภาพโดย อ.ปลาทอง

 ยามเมื่อเมฆฝนซาฟ้าสว่าง
ดูทุกอย่างสดชื่นและสดใส                                 
รุ้งกินน้ำเยี่ยมยลขอบฟ้าไกล
ให้สุขใจเหมันต์นั้นมาเยือน

 
 
แว่วๆเสียงกู่ก้อง                             ฟ้าสาง
ดุเหว่าเรียกหานาง                         พี่ไห้
น้องเหินห่างพี่ตรม                         น้องไม่      รู้นา
เจ็ดเสมียนวันนี้                              ท้องฟ้า    หม่นมัว

      วันออกพรรษาตรงกับวันขึ้นสิบห้าค่ำเดือนสิบเอ็ด ปีนี้ตรงกับวันเสาร์ที่ ๒๓ ตุลาคม ๒๕๕๓ ผู้เขียนได้รับการชักชวนจากหลานๆว่าไปทำบุญที่วัดที่อำเภอสวนผึ้งดีกว่า

คุณครูตลับ สมบูรณ์สิทธิ์ ในปัจจุบัน (ภาพโดย อ.ปลาทอง)

       วันนี้ได้ไปเยี่ยมครูตลับที่บ้านซอยเทศบาลตำบลเจ็ดเสมียนซอย ๔  ครูตลับปัจจุบันอายุ ๘๑ ปีแล้ว แต่สุขภาพยังแข็งแรงและความจำยังดีมาก ครูตลับมักจะถีบจักรยานไปไหนๆเป็นประจำ