ริมขวาสุดนั้นคือคุณเจี๊ยบ และผู้ชายคนเดียวของภาพนี้คือ คุณโจ ผู้ที่จะบวช (ขอขอบคุณภาพประกอบจาก   Jeab Mahasub)

   ยังเล็กนักอ่อนวัยไร้เดียงสา ไม่รู้ว่าทะเลนั้นไม่นิ่งเฉย

  เมื่อวานตอนเย็นมองไปที่ริมทางเดินเข้าบ้าน เห็นมีดอกไม้อะไรสีสดสวยซึ่งไม่เคยเห็นมาก่อน จึงเดินเข้าไปดูใกล้ๆ จึงได้เห็นว่าเป็นต้นทองหลางแบบใบมีลายๆนั่นเอง (ตามในภาพ)

คุณป้าปราณีต ลักษิตานนท์ เป็นผู้หนึ่งที่อาวุโสที่สุดของตำบลเจ็ดเสมียน อายุของท่านกว่า ๙๐ปีแล้ว ได้รับการดูแลเอาใจใส่ตลอดเวลาจากบุตรหลานและคนใกล้ชิดของท่านในปัจจุบันนี้  แต่ยังมีพ่อแม่ คนเฒ่าคนแก่ อีกมากมายที่ถูกลูกหลานทอดทิ้ง ดังเช่นบทกลอนต่อไปนี้...

ลมหนาวมาเยือน

ลมหนาวมาเยือนอีกครั้งหนึ่งแล้ว
แต่น้องแก้วไม่รู้อยู่ที่ไหน
พี่คนนี้จึงหนาวแทบขาดใจ
จะอย่างไรพี่ก็จะขอทน

พี่สุภัทร (ซ้าย) กับเพื่อนที่มาเยี่ยมเยียนที่บ้านในซอยแว่นตา ถนนงามวงค์วาน

 พี่สุภัทร คนรักหมา ๑

     ในจำนวนผู้คนที่ผู้เขียนรู้จัก เห็นจะไม่มีใครรักหมาเกิน พี่สุภัทร คนนี้ไปได้ พี่สุภัทรคนนี้คือเพื่อนร่วมงานที่ทำงานอยู่ด้วยกันเป็นเวลาอันยาวนาน

ชรินทร์ ปิติรัตน์โสภา ขณะปฏิบัติหน้าที่ ในขณะนั้นยังไม่มีหอนาฬิกาตรงนี้

    ถ้าท่านผ่านไปทางประตูเข้าวัดเจ็ดเสมียนในบ่ายวันพุธ ศุกร์ เสาร์และอาทิตย์ ซึ่งเป็นวันนัดที่ตลาดเจ็ดเสมียน

บีบี. 

บีบี. เป็นเด็กน้อยย่างเข้าสู่วัย 2 ขวบที่น่ารักและซุกซน (มาก) ตอนนี้ บีบี.กำลังหัดพูด ชอบพูดบ่นอยู่คนเดียวตลอดเวลา