ศาลาวัดเจ็ดเสมียนเมื่อเกือบ ๒๐ ปีที่ผ่านมา

   ก่อนจะถึงเทศกาลวันเข้าพรรษาในปีนี้ ๑ วัน พวกเด็กตลาดหลายคนก็มารวมตัวกันแล้วเดินไปที่วัดในตอนสายๆ เพื่อมายืนตัวว่าพวกผมมาแล้วนะ หลวงตาหุ่นเห็นพวกผมเดินเข้ามาหา ท่านยืนอยู่ที่ตรงบันใดหน้าวัดพอดี

   ภาพของคนในตลาดเจ็ดเสมียนเมื่อกว่า ๔๐ ปีมาแล้ว ภาพนี้เป็นภาพที่คนเก่าๆของตลาดเจ็ดเสมียนมารวมตัวกัน มารับประทานอาหารร่วมกันในงานเลี้ยงงานหนึ่ง ที่หน้าห้องแถวตลาดเจ็ดเสมียน

นางสละ สุวรรณมัจฉา ผู้เป็นห่วงบ้าน

    สักประมาณ  ๑๐.๐๐ น.เห็นจะได้ ภารโรงก็เอาขาเหล็กมาตั้งอีก เอาขวดน้ำเกลือขวดเบ้อเริ่มมาแขวน และดึงสายยางสีแดงไว้ข้างล่างอีก ฉันนึกว่าคงมาให้น้ำเกลือกันอีกแล้ว ฉันเหยียดแขนซ้ายออกไป เขาก็เอาผ้ามัดอย่างเมื่อวาน แล้วก็เริ่มลงมือเอาเข็มฉีดนำก่อน

นายหิรัญเมื่อเป็นครูอยู่ที่โรงเรียนวัดเจ็ดเสมียน

เมื่อก่อนที่ฉันจะล้มนั้นนายเทายืนอยู่ข้างๆ และเมื่อเขาเห็นฉันล้มลงไปต่อหน้า นายเทาจึงถลันเข้ามารับไว้ได้ทัน แล้วประคองให้นอนราบลงอีกทีหนึ่ง คนอื่นๆที่เขารอจะไปที่สถานีด้วยพากันตกใจและเอะอะขึ้น