ผมพักที่ห้องพักของบริษัทที่ผมทำงานอยู่ ภาพนี้เมื่อกว่า ๒๐ ปีมาแล้ว  

    ผมเข้าทำงานอยู่บริษัทค้าวัสดุก่อสร้างแห่งหนึ่ง แถวๆสามแยกสนามบินน้ำนนทบุรี โดยอาศัยอยู่ที่บ้านพักของบริษัทเลย หลังจากที่ระเหเร่ร่อนทำงานมาหลายๆที่ ทั้งต่างจังหวัดและในกรุงเทพฯ

ร้อยตรีอุทัย สนกระแสร์ ในปัจจุบันนี้ (เสื้อลาย)    

      ก่อนจะออกเรือ ยายเรียกผมกับน้าทัยกินอาหารเช้ากันแต่เช้ามืด ซึ่งก็ไม่มีอะไรมาก เอากันแบบง่ายๆ ยายบอกว่า “กินข้าวกันไปเลยจะได้ไม่หิวกันในระหว่างทาง กว่าจะได้กินอีกก็เที่ยงนั่นแหละ ”

สะพานยื่นมาจากบ้านตาและมีบรรไดลงน้ำ ภาพนี้ที่บ้านตาจริงๆ   

เมื่อตอนที่เรือมาถึงเทียบท่ากระได ที่เป็นสะพานยื่นมาจากตัวบ้านตาและยายของผมนั้น ผมกวาดสายตามองดูทิวทัศน์ไปรอบๆ จากบ้านตาผมตรงนี้ยังมีบ้านอีกหลายหลังปลูกกันอยู่เป็นกลุ่มๆถัดไปตามแนวชายคลอง น้าทัยบอกผมแล้วว่ารอบๆบ้านตานั้นเป็นบ้านของญาติพี่น้องกันทั้งนั้น

   น้าทัยเป็นลูกชายคนเล็กของตาเทียนกับยายขอด ซึ่งเป็นตายายของผม ตายายของผมมีลูก ๓ คน แม่ของผมคือนางสละ สุวรรณมัจฉา เป็นคนโต รองลงมาคือ นายบุญธรรม สนกระแสร์ และนายอุทัย สนกระแสร์